دیر گاهی شد که از دور سپهر سرد  مهر

                                                               ماند ماهت در محاق و اخترت در انکسار

نه  فریدونی  که  پردازد  به   دفع   اجنبی

                                                               کاوه ای نه،تا بر افرازد به پیشت کاوه سار 

اسپهان را کاوه ای ،نه پارس را کیخسروی

                                                                سیستان را رستمی،نه بلخ را اسفندیار

نه  یکی  پرویز  آسا، شهربند  و  شهرگیر

                                                              نه یکی بهرام سان در رامش و سورو شکار

تکیه زد  بر  بار گاه  عدل  کسرا، دیو ظلم

                                                              تیشه زد   بر   پایگاه   جاه  دارا ،  ما هیا ر

میهن زرتشت را شد ترک وتازی  پاسبان

                                                            مسکن جاماسب را شد گرگ و روبه پاسدار

ترک و تازی،ترکتاز عرصه ی میدان شدند

                                                           جای مل ،پاشیده خون و جای گل،روییده خار

گشت ایران،جایگاه بزم و رزم  این  و  آن    

                                                           بزم  های  ننگ  خیز  و ، رزم  های  ننگ   بار